تبلیغات
مرکز اطلاعات زیست شناسی و پزشکی - ارنست مایر
مرکز اطلاعات زیست شناسی و پزشکی
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من

ارنست مایر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ارنست مایر در سال ۱۹۹۴ میلادی (در سن ۹۰ سالگی و ۱۱ سال پیش از مرگ).

اِرنست والتر مایر (به انگلیسی: Ernst Walter Mayr) (متولد: ۵ ژوئن ۱۹۰۴ - درگذشته: ۳ فوریه ۲۰۰۵ میلادی) زیست‌شناس آمریکایی آلمانی‌تبار است که برای آثارش در زمینه آرایه‌شناسی پرندگان، ژنتیک جمعیتی و فرگشت (تکامل) مشهور است. به عنوان یکی از زیست‌شناسان برجسته دنیا، او را گاه «چارلز داروین سده بیستم میلادی» خوانده‌اند.

مایر دو سال پس از دریافت مدرک دکترای خویش در رشته پرنده‌شناسی از دانشگاه برلین (۱۹۲۶ میلادی)، به عنوان یکی از کارکنان دانشگاه، سرپرستی سه سفر اکتشافی به مناطق دوردست را بر عهده گرفت. در اولین سفر به مقصد گینه نو و جزایر سلیمان، تاثیرات پراکندگی جغرافیایی بر گونه‌های مختلف جانوری، او را عمیقاً تحت تاثیر قرار داد. تحقیقات ابتدایی او بر روی قابلیت تفکیک و تبدیل شدن یک گونه به گونه‌های فرعی (گونه‌زایی) و همچنین در زمینه جمعیت‌هایی که به وسیله گروه کوچکی از گونه‌های بنیان‌گذار، بنیاد نهاده شده‌اند (جمعیت‌های بنیان‌گذار)، او را به عنوان یکی از برترین‌ها در زمینه توسعه «نظریه تلفیقی تکامل» شناساند. این نظریه که تلفیقی از آثار چارلز داروین (انتخاب طبیعی) و گرگور مندل (ژنتیک) بود، پروسه بیولوژیکی جهش و نیز ترکیب‌بندی دوباره ژن‌ها، تغییرات در ساختار و عملکرد کروموزوم‌ها، جدایی تولید مثلی، و انتخاب طبیعی را در برمیگرفت. مایر ایده‌های خود را در کتاب تاثیرگذار «سیستماتیک‌ها و منشاء گونه‌ها» (۱۹۴۲) ارائه کرد.

مایر حرفه خویش را با بر عهده گرفتن تصدی دپارتمان پرنده‌شناسی موزه آمریکایی تاریخ طبیعی در نیویورک (از ۵۳-۱۹۳۲) ادامه داد و در آنجا بیش از ۱۰۰ مقاله درباره آرایه‌شناسی پرندگان را، از جمله «پرندگان جنوب‌غرب اقیانوس آرام» (۱۹۴۵) به رشته تحریر درآورد. او به سال ۱۹۴۰، تعریف جدیدی از «گونه» در علم زیست‌شناسی را مطرح نمود که در بین جامعه علمی، بسیار مقبول افتاد و موجب شد تا گونه‌های جدیدی که پیش از آن، ناشناخته بودند، کشف شود. مایر تا پیش از مرگش، ۲۵ گونه جدید از پرندگان و ۴۱۰ گونه فرعی (زیرگونه) را نامگذاری کرده بود.

در سال ۱۹۵۳ او کرسی «الکساندر آگاسیز» در جانورشناسی دانشگاه هاروارد را تصاحب کرد و از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ به عنوان گرداننده موزه جانورشناسی تطبیقی دانشگاه به کار مشغول شد. در سال ۱۹۷۵، به او کرسی «استاد بازنشسته» هاروارد اعطا شد.

برخی آثار مایر شامل این کتابها میشود: «روش و مبانی جانورشناسی سیستماتیک» (به همراه «ای. جی. لینزلی» و «آر. ال. اوسینگر»؛ ۱۹۵۳)، «گونه‌های جانوری و تکامل» (۱۹۶۳)، «توسعه تفکر زیست‌شناختی» (۱۹۸۲)، «تکامل چیست» (۲۰۰۱) که برای آشنایی خوانندگان عادی و بدون دانش تخصصی درباره تکامل (فرگشت) نوشته شده است و همچنین «چه چیزی زیست‌شناسی را بی‌همتا می‌سازد» (۲۰۰۴) که مایر آنرا در سن ۱۰۰ سالگی تالیف کرده است. این اثر به فارسی نیز ترجمه شده است.





نوع مطلب : زندگینامه ی زیست شناسان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 23 تیر 1390
پنجشنبه 23 شهریور 1396 12:41 ب.ظ
Hi, its nice post on the topic of media print, we all be familiar with
media is a fantastic source of facts.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی